Energooszczędność

Obserwując kierunek zmian prawnych Unii Europejskiej można zaobserwować rosnący nacisk kładziony na bilansowanie energetyczne nowo projektowanych budynków oraz na dążenie do zmniejszenia energochłonności procesów budowanych, w tym transportu i produkcji przemysłowej wyrobów budowlanych. W tym kontekście można z dużą dozą pewności założyć, że budownictwo naturalne może w większym stopniu zostać docenione w ramach głównego nurtu budownictwa.

Szczególnie techniki budownictwa wykorzystującego jako materiał izolacyjny kostki słomy mogą osiągać bardzo dobre współczynniki przenikalności cieplnej zewnętrznych przegród budowlanych pozwalającej nawet na budowę budynków pasywnych o zapotrzebowaniu energii pierwotnej do ogrzewania i wentylacji na poziomie nie przekraczającym 15 kWh/m*a.

Takie budynki nie są utopią - one już istnieją na terenie krajów Unii Europejskiej (Szwajcaria, Niemcy, Austria). Jest to możliwe przy bardzo zdyscyplinowanym projektowaniu i wykonawstwie w oparciu o analizy bilansu energetycznego budynku, odpowiednie wykorzystanie biernych źródeł energii z promieniowania słonecznego, z wewnętrznych zysków ciepła od użytkowników obiektów oraz energii emitowanej przez urządzenia wewnątrz budynku. Odpowiednie usytuowanie budynku względem stron świata, odpowiednia stolarka i usytuowanie otworów okiennych, kompozycję bryły budynku z jak najmniejszym współczynnikiem kształtu budynku (powierzchnia użytkowa / kubatura budynku), wyeliminowanie lub skrajne zminimalizowanie wpływu mostków termicznych na straty ciepła, zastosowanie wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła o sprawności powyżej 75%, zastosowanie odnawialnych źródeł energii to podstawowe komponenty technologii budynku prawie zero-energetycznego.

Podsumowując, można stwierdzić, że techniki budownictwa naturalnego jak najbardziej sprawdzają się w nowoczesnym budownictwie energooszczędnym.

Autor: Mariusz Zatylny
Aktualizacja: 30.09.2012