Strawbale/Kostka słomiana

Słoma przez wieki była jednym z bardziej rozpowszechnionych materiałów budowlanych. Stosowaną ją w strzechach, do uszczelniania ścian w konstrukcji zrębowej, łącznie z gliną do wyrobu cegieł glinianych czy wypełniania konstrukcji szachulcowych. Nowe zastosowanie - budowa z wykorzystaniem kostek sprasowanej słomy stąło się po wprowadzeniu ciągniętych przez konie pras kostkujących, pod koniec dziewiętnastego wieku.

Pierwsi na pomysł zastosowania kostkowanej słomy wpadli amerykańscy osadnicy w stanie Nebraska. Z braku innych surowców stosowali oni kostki słomy do wznoszenia ścian nośnych , dając początek technice nazywanej loadbearing albo właśnie Nebraska. Najstarsze zachowane w USA słomiane domy mają już przeszło sto lat. Ponowne “odkrycie” strawbale nastapiło w latach 70-tych XX wieku i od tego czasu zdobywa popularność na świecie. W 2000 w Przełomce na Suwalszczyźnie roku rozpoczęła się budowa pierwszego domu w Polsce (arch. Paulina Wojciechowska).

W roku 2012 obiektów mieszkalnych, rekreacyjnych i gospodarczych naliczyliśmy już ponad trzydzieści. Atrakcyjność strawbale wynika z cech materiału takich jak: termoizolacyjność, „odnawialność”, niski poziom wbudowanej energii, łatwość budowy i niski koszt. Kostki słomy mogą w ścianie pełnić funkcję nośną (wspomniana wcześniej technika loadbearing)lub wypełniającą (ang. infill) np. szkielet drewniany. Mogą też być wykorzystane jako ocieplenie dla innych rodzajów ścian, w tym także murowanych. Ściany z kostki słomianej tynkuje się zwykle grubą warstwą (kilka- kilkanaście cm) tynku glinianego lub wapiennego, co zabezpiecza je przed ogniem, wiatrem a jednocześnie zapewnia paroprzepuszczalność przegrody.

 

Autor: Maciej Jagielak

Aktualizacja: 18.02.2013